Lieve vrienden en familie,

Het is alweer een aantal maanden geleden sinds jullie van mij gehoord hebben.
Ik ga even wat persoonlijke dingen delen om jullie op de hoogte te houden.
Alles delen wordt lastig, maar hier zijn een paar dingetjes.
Het eerste schooljaar op Sint Maarten heb ik in juli afgerond en het was een druk maar leerzaam jaar.

Toen de zomervakantie startte is mijn beppe overleden en hier heb ik het nog steeds heel lastig mee.
Mijn beppe was mijn alles en zij was er altijd voor me. Het is erg zwaar om deze situaties mee te maken en vooral als je in het buitenland woont.
Gelukkig heeft mijn familie mij wel betrokken bij alles en zodoende heb ik ook meegeholpen aan de getoonde video’s voor het afscheid van mijn beppe.
Na dit nieuws ging het allemaal wat minder met mij.
Mijn relatie heb ik na omstandigheden en persoonlijke redenen beëindigt. Hierdoor verloor ik ook mijn beste vriend. Wonen op een eiland zonder familie is al best zwaar en dan dealen met al deze veranderingen in mijn leven was niet makkelijk voor mij.
Maar het leven gaat door…  Dus een glimlach op mijn gezicht en doorgaan. Alles gebeurt om een reden en alles hier de afgelopen 5 jaar heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben. Veel sterker dan voorheen. Een ander perspectief op diverse dingen, vooral door cultuurverschillen en ik ben trots op wat ik allemaal alleen heb overwonnen aan de andere kant van de wereld.

Na de zomervakantie werd ik voor het eerst mentor van een eerste klas. Een klas van 25 kinderen. Het is leuk om mentor te zijn, het kost alleen wel heel veel tijd. Het zijn eerste jaars, plus hele enthousiaste karakters haha. Ik heb mijn handen er vol mee. Mijn andere klassen zijn soms wel pittig maar ik houd van mij kids hier. Het kost alleen wel veel energie elke dag. Maar ik doe het met alle liefde en energie die ik heb.

Daarnaast werk ik hier zonder Air conditioning en dat maakt het werk haast niet meer te doen in deze hete maanden. Vandaar dat ik een enorm groot project ben gestart met een bedrijf genaamd ‘Bakertilly’. We hebben in totaal 165000 dollar nodig om 22 klaslokalen te voorzien van airco’s die op zonnepanelen gaan werken. 110000 is een potje voor studenten die hier op school hebben gezeten en nu een bedrijf of goede baan hebben. Zij kunnen helpen door een lokaal te adopteren voor 5000 dollar. Hiermee wordt het lokaal naar hen vernoemd en hun CV wordt met een mooie plak in het lokaal gehangen. Op deze manier hopen we dat de kinderen ook gemotiveerd worden niet op te geven. Het andere potje is de rest dus 55000 dollar. Dit moet worden gedaan d.m.v. fundraisers. We zijn bezig met het organiseren van een heel groot event op  het eiland met artiesten, DJ’s en bands. Zij zullen gratis optreden en de opbrengst van de entree gaat naar dit potje. Het is alleen veel werk met vergunningen, promotie, security etc. Maar we geven niet op. Dit wordt het feest van het jaar en hopelijk hebben we dan al het geld bij elkaar.
Na dat project probeer ik wat minder projecten op mij te nemen, want ik ben moe!

Ik ben vaak alleen en woon ook weer alleen. Ik merk dat dit mij ook veel rust geeft. Soms is het wel een beetje eenzaam maar ik heb wel een aantal mensen hier die ik kan bellen als ik mij zo voel.
Daarom probeer ik in het nieuwe jaar minder te werken aan vrijwilligerswerk dat ik nu doe, zodat ik meer leuke dingen voor mezelf kan doen. The keyword will be more ‘no’ for 2020.

Vorige week was Olatunji bij mij en dat is een grote artiest van Trinidad. Hij is al voor 4 jaren een vriend van mij. Het was zo gezellig en leuk hem weer te zien. Hij ging zijn videoclip opnemen en hier heb ik ook aan mee geholpen. We zijn ook naar Buju Banton geweest en daar heb ik ook Shenseea en Common Kings ontmoet. Het was een geweldig weekend.

Naar omstandigheden gaat het goed met mij en probeer ik na te denken over de toekomst. Wat wil ik precies bereiken? Wil ik altijd in het onderwijs blijven? Wil ik weer terug naar Nederland? En waar dan in Nederland? Friesland? Of een grotere stad? Vind ik een leuke man? Wanneer wil ik kids? Hahahahaha je begrijpt het al, mijn hoofd loopt elke seconde vol en ik word er gek van. Wie verwacht wat van mij en welke mensen zijn er wel of niet voor mij?
Voor nu ben ik er gewoon heerlijk voor mezelf en probeer ik er te zijn voor mensen die het nodig hebben en er ook voor mij zijn.

Ik schrijf weer vaker gedichten en ik pak mijn gitaar ook weer wat vaker.

Dit zijn gelukkig positieve veranderingen na een zware tijd.

Alles komt op zijn pootjes terecht en ik ga eventjes lekker met Kerst naar Nederland. Daar heb ik ENORM veel zin in.
Vooral om te genieten van mijn familie om mij heen. En om een paar kennissen en vrienden te zien. Odi woont nu in Nederland die hier veel bij mij was. Die ga ik ook zeker weten opzoeken in Den Haag. Of misschien kan zij naar Frieland komen.

Nou dit was een beetje een update hoe het hier gaat vanuit het zonnige Sint Maarten.
(Mijn kleine kerstboompje staat alweer in mijn woonkamer)

You May Also Like

2 comments

Reply

Mooi verhaal Femke. Tja….. in die leeftijd kom je nu, dat je overal wat meer serieus naar begint te kijken. Je doet het prima en ik ben trots op je, trots op het feit dat je niet in een situatie blijft zitten waar jii je niet senang bij voelt. Dat doe je goed. Ga rustig zo door, dan komt die leuke partner vanzelf …… en anders maar niet😊
We zien wel of je op kopje koffie afstand komt wonen of dat je de grote stad opzoekt. Ook dat komt allemaal wel goed. Je komt hier eerst maar naartoe. Lekker bij mama wonen en eten 🤣 zoek je vanuit die positie maar je plekje.

Reply

Fijn dat het goed met je gaat Femke!
Goed dat je voor jezelf kiest, zeker in pittige tijden.
Blijf wie je bent, dan komt het altijd goed.

Liefs Anne-Joleyn

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *